jueves 4 de febrero de 2010

Pipo & Alvarito

Aproveitando que teño a "bisagra" mal, vou escribir sobre dous persoaxes do barrio dos que xa tiña ganas de falar.

Alvaro Lamas (Alvarito) e Pipo García son probablemente dos músicos máis brillantes e auténticos que criou este barrio. Non sei se iso foi suficiente para amasar unha grande fortuna económica, non creo, pero seguro que a súa bagaxe profesional é envidiada por moitos dos que, gracias a "papuchi", viven en mansións impolutas rodeadas de cancudrulos.

Eu pouco os coñecín, non así os meus irmáns (esa prole!), máis teño un recordo da miña infancia de Pipo como un mozo delgado, sempre ataviado con algún artefacto sonoro ás costas, cun paso longo e rápido e algo cargado de hombros. Non se parecerá nada a realide, pero eso é o que gardo no meu disco duro.

De Alvarito non teño recordos en imaxes, máis si das historias que o comparaban a os grandes monstruos da música. Era un músico mítico antes de empezar.

Co paso do tempo o sonido da steel guitar de Alvarito nos Limones, en Dinamita pa los Pollos, con Antonio Vega, Los Secretos e incluso os propios Cempés, enchíanos de orgullo a todos, e sempre fardábamos por aí adiante co típico "ese é de Canido".

Concretamente do seu paso polos Limones, non me equivoco se digo que a caída en picado deste grupo coincidiu coa marcha de Alvarito, ate que a gaivota do PP foi a rescatalos do seu naufraxio en alta mar. Para min sen dúbidas foi a clave do seu éxito.

Tanto Alvaro como Pipo seguen camiños converxentes, e hoxe en día andan metidos en aventuras musicales conxuntas que aínda que non son dirixidas ás grandes masas, son de altísima calidade como todo o que fan eles.

Xa sabedes que as miñas biografías son breves. Non entro en máis detalles que dos que me ofrece a miña memoria de peixe, máis mal bloge canidiense sería éste se non ten entre as súas páxinas un recordo para estas figuras da música, que para orgullo de todos nós son de Canido.

Fotos:www.fillazos.com e www.conciertoswing.com

SuperSerxio

agalega.info - Videos das noticias dos informativos da TVG

jueves 28 de enero de 2010

Dimisión en pleno da directiva AAVV de Canido











Sen palabras

sábado 16 de enero de 2010

Sentenza do Cabanyal

Non sei se vos recordades dunha vez na que escribín sobre o Cabanyal, un barrio valenciano que estaba a piques de ser fulminado polas palas excavadoras de Ritísima para facer unha operación inmobiliaria de proporciones descomunais, coa excusa da apertura da cidade ao mar (¡será por mar!).

Ese barrio mantén certas similitudes co noso querido Canido, no sentido de que a pesares de ter un valor histórico-cultural importantísimo, parecía que somentes era valorado polos seus veciños.

Aproveitando a coxuntura, Rita e os Ritipitiflaúticos frotábanse as mans co negocio: vivendas de luxo para ricos preto do mar e os veciños do lugar a rañala por aí (sónavos?).

A diferencia de aquí, un movemento veciñal unido e correoso colleu as súas pácificas armas e loitou para evitar o que eles consideraban un espolio, e sairon victoriosos. O Ministerio de Cultura, competente na materia, coincidiu cos veciños nesa definición das actuacións e paralizou o plan.

En definitiva falar de espolio cultural e falar de Canido é o mesmo. A destrucción do noso patrimonio xa non ten volta atrás no caso do núcleo de Ínsua, desaparecido do xeito más absurdo para dar paso a unha avenida que remata nun embudo no que vive, ¡vaia usted a saber!.

Non me canso de denunciar o espolio de Canido, e seguirei facendoo, máis se cabe unha vez que ese matiz, o do espolio, é o que fai que un barrio da beleza do Cabanyal siga en pé hoxe en día.

Saúde para os nosos compañeiros do Cabanyal, e que lle vaian dando a Rita.

domingo 20 de diciembre de 2009

A esperanza nos pequenos


Como ben dicía o colega Tinaja, a COP15, a cumbre de Copenhague foi un total fracaso. Fracaso esperado, pero fracaso a fin de contas. O premio Nobel Obama pactou nunha tasca un acordo de coleguillas con China que ofreceu ao resto, pero sen vinculación de nungunha clase. O que queira que reduza e o que non pois nada, que siga botando CO2 como un cosaco.

A verdade e que Kioto tampouco se cumplía, para que nos imos enganar, pero tiñamos a ilusión de que de Copenhague saira un acordo serio de reducción. Un acordo non de mínimos se non ambicioso, solidario coas xeracións futuras, ás que só lles queda ir comprando bañadores e canoas para afrontar o futuro.

Pero eso non nos pode parar. As grandes decisións dos grandes mandatarios dos grandes paises son fundamentais, pero tamén o son as pequenas decisións dos pequenos mandatarios das pequenas cidades e pobos, e neles probablemente estean as solucións.

Os presupostos ben gastados, en proxectos que incidan na reducción de emisións: coma Plans Urbans mellor deseñados con obxectivos de reducción, inversións en enerxías renovables, eficiencia enerxética e Plans de Mobilidade son alguns dos exemplos.

O novo Plan E de Zapatero debería ir nesa liña, máis de novo os alcaldes queren gastar os cartos en estupideces que só benefician á súa conta particular de votos. A fin de contas o CO2 nin se ve.

Nós mesmos temos moito por facer, nas nosas vivendas, no noso traballo, na nosa vida social. Lonxe de caer no desánimo ímoslle facer un corte de mangas aos mandatarios.

En fin, que hai que irse preparando para suar.

Por un Canido Sostible e baixo en carbono.

Bo Nadal para todos

viernes 4 de diciembre de 2009

Canido Solidario


Opa a todos!

Levo tempo sen escribir no blogue pero non sen atendelo. Estou facendo algúns cambios para mellorar un pouco o caos no que se atopa neste momento, pero o tempo non da máis de si.

Pasamos o noso segundo cumpreanos e seguimos vivos. Iso sempre é unha boa nova.

Cada vez que pasamos por un aniversario quere dicir que nos achegamos ao Nadal e como cada ano toca sacar do máis profundo de todos nós os resquicios de solidariedade que nos podan quedar despois da epidemia de individualismo tipo A que nos asola.

Estamos en anos duros. Moitos de vós seguro que estades pasando por momentos jodidos. É probable que o desemprego chamara a vosa porta e teñades que pagar o pato do capitalismo desenfrenado e da especulación salvaxe na que vivimos durante anos, mentres os Aznares de turno nos facían crer que éramos unha superpotencia chupiguai e que como novos ricos podíamos despilfarrar despreocupados e a tutiplé porque xa habería un préstamo por aí co que facer fronte a nosa economía virtual.

Pois como estamos en anos duros e as Cocinas Económicas, as Cáritas e similares están de clientela ate arriba (invítovos a que vos pasedes por algunha destas institucións para comprobalo), fago un chamamento para que participedes activamente cun xesto de xenerosidade.

Este tipo de mensaxe para quen xa participa, (que sodes un montón, seino ben) pode resultar incluso ofensivo, pero é un risco que hai que correr. Prefiro quedar de pesado que non dicilo.

Xa sabedes que a parroquia recada tódolos anos polos necesitados do barrio, que os hai. Pídovos que participedes. Os cartos gástanse con total garantía, ao marxe de ideoloxías e crenzas persoais.

Cada ano son menos as parroquianas que fan a colecta. Digo parroquianas, porque segue sendo a muller quen mantén as nosas parroquias de xeito maioritario. Estas veciñas xogan un papel fundamental para moitas familias do barrio, e merecen un recoñecemento público da súa laboura.

Pero mentres non chegan os premios Nobel, a mellor forma de agradecer o seu traballo e afrouxando un pouco o peto na medida das nosas posibilidades.

Queda dito.

Agora xa podedes mandarme á merda.

jueves 3 de diciembre de 2009

Hemeroteca Canidiense XIII: Construcción del acceso norte

La empresa Dragados y Construcciones inicia las obras de construcción del Acceso Norte en la zona del Raposeiro. La primera fase de estas obras entre el puerto de Ferrol y Catabois en una extensión de 2 Km supondrá una inversión superior a los 800 millones de pesetas, alcanzando los 1400 millones si se incluye el pago de expropiaciones. El plazo de ejecución de la obra está fijado en 18 meses.

1994.

Couce Pereiro no poder

Ferrol Siglo XX, La Voz de Galicia

Hemeroteca Canidiense XII: Muere Pérez Parallé

El 1 de Noviembre, fallece en su casa de O Penedo, en la parroquia fenesa de Barallobre, el poeta Pérez Parallé. El poeta -él prefería el nombre más popular de segrel- es recordado con una calle en el barrio de Canido, al que permaneció ligado durante toda su vida.

Ano 1987

Morre o noso trovador

Ferrol Siglo XX, La Voz de Galicia

Hemeroteca Canidiense XI: Fenya cierra sus puertas

El 16 de julio, los trabajadores de Fenya dan a conocer el contenido de una circular de la dirección del Grupo Alconza en la que se habla de imposibilidad de subsistencia y apuntando la posibilidad de evitar el cierre reduciendo la plantilla de obreros de los 200 actuales a 80. Este será tras varios meses de presión de los trabajadores el desenlace final.


Esto acontecía no ano 1980.

Eu tiña dez anos e meu pai veu para casa.

Ferrol Siglo XX, La Voz de Galicia

Hemeroteca Canidiense X: Cierre de la Peninsular Maderera

El 24 de febrero se hace público que se ha solicitado el cierre de Peninsular Maderera en la Delegación Provincial de Trabajo y la rescisión de las relaciones laborales con los 150 trabajadores que todavía forman parte de la plantilla acogidos al seguro de desempleo.

Chegamos ao 1977

Fin da loita

Ferrol Siglo XX, La Voz de Galicia

Hemeroteca Canidiense IX: Crisis en la Peninsular Maderera

El 2 de febrero, nueva crisis en Peninsular Maderera. El jurado de empresa se niega al proyectado cese de 221 trabajadores. 136 hombres se encuentran acogidos al seguro de desempleo.


Xa estamos no 1974

É o principio do fin

Ferrol Siglo XX, La Voz de Galicia

Hemeroteca Canidiense VIII: Cierre de Peninsular Maderera

El 3 de mayo cierra Peninsular Maderera. El cierre afecta a medio millar de trabajadores. El 5, la empresa anuncia que está buscando nuevo personal porque las negociaciones con su plantilla están rotas. Cáritas Diocesana comienza una colecta para ayudar a los afectados. El 6 de mayo se producen importantes incidentes en A Malata durante una concentración de los trabajadores, disuelta por las fuerzas de orden público sin miramientos. Un juez militar toma declaración dos días después a varios trabajadores y al párroco de Canido, Gabriel Vázquez Seijas, detenido por acoger en la iglesia a los trabajadores detenidos. El 16 de mayo se resuelve el conflicto: todos los trabajadores se reincorporan a sus puestos.

Eso foi no 1970.

Non ten maior importancia, Rouco Varela tamén o faría

Ferrol Siglo XX, La Voz de Galicia

Hemeroteca Canidiense VII: Inauguración de la Domus Eclesiae

El 10 de septiembre, el Caudillo preside la inauguración de la residencia obispal en Ferrol, la Domus Eclesiae, situada en un hermosos predio con vistas a la ría, en el barrio de Canido. El general Franco asistió posteriormente a una misa en la ermita de Chamorro, oficiada por el obispo. Unos días después se inauguraron las instalaciones del Tenis Club (máis coñecido por Tennis Clab), situadas en las cercanías de la Domus Eclesiae.


Esto foi no ano 1963.
Como sempre misturándose churras con merinas

Ferrol Siglo XX, La Voz de Galicia

Hemeroteca Canidiense VI: Lavadero de Insua

El 24 de julio dan comienzo las obras de construcción del nuevo lavadero público de Insua, en el barrio de Canido. El lavadero está instalado en las inmediaciones de la fuente del mismo nombre y sustituye a otro más antiguo. Al tiempo que satisfará las necesidades de los barrios de Canido y Ferrol Vello, la nueva instalación viene a solucionar el problema planteado con los dos antuguos lavaderos existentes y que se encuentran afectados por los trazados urbanos.



Esto foi o 1958.

Moito levo bebido desa auga.

Ferrol Siglo XX, La Voz de Galicia

Hemeroteca Canidiense V: Constitución de Fenya

El día 14 de mayo se constituye la sociedad Fabricaciones Eléctricas Navales y Artilleras, dedicada a la fabricación de equipos eléctricos con unha producción destinada en su mayor parte a la Marina de Guerra, ejército y marina mercante. La nueva planta industrial se instaló en unos terrenos en el barrio de Canido.


Estamos no ano 1940.

Moito traballou meu pai nesa fábrica para darnos a paparota a unha recua de carallo.

Ferrol siglo XX, La Voz de Galicia

Mañá máis, que hoxe xa está ben

Hemeroteca Canidiense IV: Misa por la restauración del crucero de Canido

El día 3 de mayo, festividad de la Santa Cruz, patrona del barrio de Canido, se celebra en la iglesia parroquial de Nuestra señora del Socorro una misa cantada con motivo de la reposición del popular crucero de Canido. El monumento católico había sido derribado por los rojos. Así al menos se difundió en la prensa de aquellos días.

Esto aconteceu no 1939.
A estes rojos, so lles faltaban os cornos.

Ferrol Siglo XX, La Voz de Galicia

miércoles 2 de diciembre de 2009

Hemeroteca Canidiense III: Cambio de Nombres en el Callejero

Por orden gubernativa la calle San Carlos pasa a ser Carlos III; San Fernando pasa a ser Fernando VII; Sagasta pasa a ser Calvo Sotelo; Carmen a General Mola; Plaza de la Constitución (Angustias) a Honorio Cornejo; Sinforiano López a General Franco; Alberto Bosch a General Aranda; Francisco Suárez a Primo de Rivera; Plaza del Instituto a Plaza del 17 de Julio; García Hernández a Alegre; Plaza del 14 de Abril a Crucero de Canido; Paza Libertad a Marqués de San Saturnino; Avenida de Méjico a Mártires del Glorioso Movimiento Nacional.

Esto foi o 1938.
Boto en falta unha que se chamara Avenida de "Mecagüensusmuelas". Nas do Paco.

Ferrol Siglo XX, La Voz de Galicia

Hemeroteca Canidiense II: Fusilamientos y "Paseos"

El mes de agosto del primer año de la Guerra Civil deja un reguero de muertes, en el frente de batalla y en la retaguardia. En Ferrol son centenares las personas que pierden la vida. Entre ellas se encuentra Camilo Díaz Baliño, escenógrafo, dibujante y pintor; Juan García Niebla, maestro que funda y dirige la escuela pública de Caranza e impartió clases en Serantes, Ferrol Vello y Canido; también el ex alcalde Xaime Quintanilla Martínez y el sacerdote Matías Usero Torrente; José López Bouza, impulsor del proyecto de abastecimiento de agua a Ferrol y presidente del Partido Republicano Gallego en Ferrol y de Izquierda Republicana; y tantos otros.

Esto aconteceu no ano 1936. Menuda vergonza.

Ferrol Siglo XX, La Voz de Galicia

Hemeroteca Canidiense I: Europa 4-Canido 3

El 24 de octubre el Europa se proclamó campeón de Ferrol al vencer al Canido por 4 tantos 3 en un partido disputado en el parque de l carretera de Castilla. En este torneo de los modestos organizado por la Federación Local participaron un total de 18 equipos: 6 infantiles, 5 juveniles y 7 de tercera categoría.

Esto aconteceu no ano 1933

Ferro Siglo XX, La Voz de Galicia

viernes 20 de noviembre de 2009

Canido en Google Street view


Ver mapa más grande



Si estades fora, xa sabedes que con joojlestritviu podedes facer unha visita virtual ao barrio.

Levaredes algunha sorpresa que outra

Axenda

Se non entedes o galego fai click eiquí

Esperando Contenido Widget ...

Especial Fabulosos Cubatas

Loading...

Especial Os Cempés

Loading...

Especial Javier Krahe

Loading...

Especial Victor Aneiros

Loading...

Especial outros gaiteiros autóctonos

Loading...