Toldo solidario da Tafona e Festas de Canido

Canido [04/05/2014]
Recentemente fun especialmente crítico coa Asociación de Veciños "Cruceiro de Canido" no Facebook, por varias razóns. A primeira e máis importante, polo desprecio mostrado ó monumento que lles da nome, ao dificultar a ofrenda floral coa que as veciñas e veciños do barrio, dende tempos inmemoriais, agasallan á Santa Cruz.  

A outra razón, de carácter menor, pero que explica claramente a primeira, polo nome co que rebautizaron as nosas festas, outorgándolle o protagonismo principal aos Maios, fronte á Santa Cruz de Maio, referente que ás convirte en patronais por ser éste o nome que preside a nosa parroquia.

Este feito, a nivel persoal, desvirtuou totalmente un programa que a priori parecía interesante, con   actividades variadas nas que se evitaron horteradas tipo Paris de Panorama. E digo desvirtuar por estar feito dende o sectarismo, despreciando, por unha cuestión aparentemente ideolóxica, aos veciños e veciñas que cada ano, gracias a un compromiso casi sempre dende a fe, doan parte do seu tempo e diñeiro, en encher de flores o noso cruceiro, incluso en tempos cando ésta era a única proba da existencia de festas no barrio e a AAVV, con outros membros, non daba sinais de vida intelixente. 

De tódalas persoas que durante anos participaron e participan, creo que ninguén se ofenderá si fago especial mención a Reme, no quinto aniversario do seu pasamento. Este ano ademáis por outra razón especialmente importante, pois cando ninguén contaba xa co principal elemento diferenciador das nosas festas, o Toldo solidario, que non aparecía no programa das festas, xurdiu novamente ese espíritu de barrio, para facelo realidade gracias ao impulso dos veciños e veciñas, entre eles, como non, os fillos e fillas de Reme.

O resultado foron 553 euros que este ano irán destinados á rehabilitación do Albergue parroquial de Esmelle, por decisión dos seus promotores. Creo que falta lle fan.

Estou seguro que poden convivir perfectamente as tradicións coa innovación, a actividade hostaleira coa solidaria, é dicir, aquela que crea postos de traballo entre os nosos veciños, con aquela que se ocupa dos que non teñen nada. 

Pola miña parte, haberá festa sempre que vexa o cruceiro cuberto de coloridas flores, por moito escenario e chilindrada que vexa no medio dos xardíns.

Canido Sostible sempre.


Comentarios

  1. Moi bo artigo. Penso que é dificil o equilibrio entre a evolución e as tradicións e moito mais entre a igrexa e o progreso. Creo que a igrexa é culpable de moitos dos males do mundo, e tamén de canido. Se non estou equivocado o albergue de Esmelle, que fixeron os veciños de Canido co seu traballo e diñeiro, agora mesmo é do obispado que se apropiou del, fai uns anos, de forma cando menos dubidosa. Así que visto dende outro punto de vista o recadado nas tapas da tafona vai ir directamente ó peto a da igrexa, una asociación multimillonaria.
    Outro galo cantaría se os curas fosen todos como don Gabriel, que poñía a humanidade e o sentimento social de barrio por riba da igrexa, e xente como a nomeada e xenial Reme e tantas outras tan involucradas na parroquia, que facían do barrio esa unidade social que tan necesaria sería agora.
    Creo que é necesario ir eliminando á igrexa dos estamentos, pero isto non xustifica que non se respeten as crenzas e as tradicións de moitísima xente do barrio. O dito un equilibrio difícil

    ResponderEliminar
  2. Paréceme moi interesante o que comentas, por eso creo pertinente facer algunha aclaración nunha entrada nova do blog dalgún concepto que non é de todo correcto. Existe unha idea equivocada sobre a orixe do Albergue e sobre a súa financiación, que sin desmentir en su totalidad o que comentas, o matiza adecuadamente. Casi,para evitar escribir dúas veces, fagoo dunha tacada. Igual me leva un pouco, pero invítoche a que mires de vez en cando para vela. Unha aperta.

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Entradas populares de este blog

Meninas de Canido 2017

El Terrorismo del Paro

Algo de historia do barrio