A Illa de máis-a-terra

Este é o camiño da Illa de Máis a Terra. A casi ninguén lle soará nin creo que consigades atopala, pero eso agora non importa.

É posible que vos pareza unha foto vacía, máis nela, se vos fixades ben, como só son capaces de facer as xentes de Canido, vai Leira, tranquilo cunha fouce, cara á súa querida "Chousa".

O tempo está parado, os reloxos son innecesarios, cada paso é un metro menos para chegar ao que Leira considera a felicidade plena.

Un raio de sol entre as pólas das árbores, un xílgaro que o saúda, as follas desordeadas e resecas van marcando o palpitar do camiño, curto, pero de infinita beleza que o conduce ao seu paraíso.

A soidade da illa, o fuxir do barco salvador, foron unha constante en Leira. O anonimato máis absoluto nunha vida entregada aos demáis. Éxito e fracaso unidos das mans, facendo a onda ao paso dun veciño que nunca quiso aparecer, estando sempre presente, na súa pelexa diaria contra a necesidade, a inxustiza e a pobreza de espíritu.

A Illa de Máis a Terra é refuxio de navegantes de secano, onde Angel Leira buscaba a soidade dos que nada queren de seu, dos que entregan a ialma cando é preciso, máis por contra reciben, desprezo, traizón e insolierariedade.

Canido Sostible, o teu sangue, non te esquence.

Comentarios

  1. hai moitos camiños similares, pero eu que ando moito polo monte penso que e un camiño que vai por cerquiña do castro de vilasanche e pasa pola "chousa" de valon, nalgunhas partes o camiño esta destrozado polos expoliadores da madeira tantas veces denunciados, ainda que na foto o que se aprecia e se non me equivoco a parte de atras de montecuruto, pode ser? por certo, boa idea

    ResponderEliminar
  2. pois como un ou dous Km de distancia cara ao mar

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Entradas populares de este blog

Festas de Santa Cruz 2017

Meninas de Canido 2017