Meninas de Luxe















Finiquitada unha nova edición das Meninas de Canido. Xa hai un ano (¡como pasa o tempo!) que esta iniciativa de Eduardo Hermida nos deixaba a todos con ganas de repetir, con ganas de que esto tivese unha continuidade que hoxe veuse materializada cun repertorio de auténtico luxo.

Non son comparables ambas edicións, porque a primeira sempre é a nai das seguintes. Para un inexperto coma min, o nivel de este ano pareceume excepcional. As meninas curradísimas e dignas de ser expostas nas mellores galerías de arte ou de formar parte da cúpula da Capela Sixtina.

A incomparable e imprescindible gaita de Tonecho Varela, o descubrimento de Rubén Coca como un director de caer de cú. A sensibilidade de Cristina Montero, que deixou á xente coa boca aberta. Al Vila e Roger de Flor que deben estar encantados con Operación Triunfo, vendo como inútiles da música se forran mentres eles, cunha calidade fora de toda dúbidas, teñen que traballar a reo para pagar a hipoteca ou o alquiler. De Alberto Pérez pouco hai que dicir, que tocou en Canido e iso pasará á historia. Cheguei polos pelos a "Todo el largo verano" e tiven que marchar un pouco apresurado por unha chamada que me impediu escoitar a Carrero Bianco e despedirme de Ana e Yolanda (as miñas públicas disculpas).

Na lembranza Reme e a petición de firmas para que unha rúa do barrio leve o seu nome, algo que non se pode facer esperar.

Hoxe tamén pasou o "surfer-major" co seu séquito botando flores e moedas á muchedumbre e recibindo besamans. Espero que esa visita de médico con cagarría que fixo dé o seus froitos e faga algo por evitar que este barrio siga degradándose, porque non nos olvidemos este é o auténtico motivo polo que as meninas un día decidiron vir de rule por Canido e se quedaron para sempre. Festa sí, pero reivindicación por enriba de todo.

Na miña condición de reporteiro dicharachero fixen unha serie de fotos cutres e vídeos ruinosos que subirei un día destes, aínda que creo que o mellor é esperar para rescatar o material que colguen as decenas de fotógrafos e cámaras que por alí pasaron con equipos bastante máis serios que a miña cámara de fotos de todo a cien.

Que esto se repita, pero hai que botarlle unha man a Eduardo que vai terminar ate o carallo de ser o que sempre curra mentres os demáis nos poñemos cegos de jarrillos, especialmente eu.

Opa Canido Ceibe!!!

Comentarios

Publicar un comentario

Entradas populares de este blog

Festas de Santa Cruz 2017

Meninas de Canido 2017