Día Negro

Vaia día que levamos. Mentres estaba avisando no foro da morte do meu amigo Pedro "Picaña", o tolo maxistral do que xa falei hai algún tempo no blog, chegábame a noticia do pasamento de Gerardo García Pardo, fundador do Clube de Montaña de Ferrol e tamén veciño do barrio.

Ambos deixarán fonda pegada en todos nós. Do primeiro, de Pedro, botarei de menos as súas sempre frescas noticias sobre o Racing de Ferrol e a súa conversa surrealista pero fiel. Non estou triste, creo que chegoulle a auténtica felicidade, a que non tivo a sorte de atopar neste puto mundo.

De Gerardo coñecín a súa figura paseando polo barrio xunto ao seu can, máis non o tratei moito persoalmente. Sabía del porque é desa xeración que fixo o mundo, ese que estamos disfrutando todos nós coa idea de que apareceu da nada, como os fungos e os cogumelos. Máis non é así, fixeron falta precursores como Gerardo que con iniciativas innovadoras permitiron multiplicar unha oferta de actividades deportivas de ocio que en tempos non pasaba do fútbol e as pedradas a campo aberto.

Polos dous vai hoxe este blog, e polas súas familias.


Xa vos anticipo que acabo recibir novas do máis alá que me din que a festa vai en aumento. Hai un momento acercouse Robertito "El Rubio" a Pedro para pedirlle disculpas pola súa mala cabeza e fixeron as paces. Agora están botando unhas cantadas todos xuntos mentres Merceditas baila como nunca antes fixera.

Comentarios

Entradas populares de este blog

Festas de Santa Cruz 2017

Meninas de Canido 2017